# started 2012-07-24T14:03:53Z "Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς της νεότερης Ελλάδας και αναμφισβήτητα ο κορυφαίος πρωθυπουργός της, με τα σημαντικότερα επιτεύγματα στον τομέα κυρίως της εξωτερικής πολιτικής και των οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Διπλασίασε τα εδαφικά σύνορα της Ελλάδος, πρωταγωνίστησε στην αυτονομία της Κρητικής Πολιτείας και την οριστική ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, συνέβαλε στην απελευθέρωση του μεγαλύτερου μέρους της Μακεδονίας, του μεγαλύτερου τμήματος της Ηπείρου, των νησιών του Αιγαίου και στην οργάνωση της χώρας στα πρότυπα αστικού κράτους διατελώντας πολλές φορές πρωθυπουργός. Υπήρξε επίσης ο άνθρωπος που έστω για λίγο υλοποίησε ένα ασύλληπτο όνειρο των Ελλήνων, τη σύνδεση με τις πατρογονικές εστίες της Μικρασίας, με την προσωρινή κατοχή της Σμύρνης κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία."@el . "Η Προβηγκιανή γλώσσα καλούμενη και Οξιτανική, ή γλώσσα του οκ (occitan, lenga d' òc) είναι μια Ρομανική Γλώσσα που ομιλούνται κυρίως στην Οξιτανία (κατά προσέγγιση στη νότια Γαλλία), από τις Άλπεις μέχρι τον Γασκωνικό Κόλπο. Ονομάσθηκε γλώσσα του οκ (langue d'oc), από το χαρακτηριστικό καταφατικό μόριο οκ (= ναί), σε αντίθεση με το γαλλικό ουΐ και το ιταλικό σι. Εκτός όμως αυτού του χαρακτηριστικού όλη η προβηγκιανή γλώσσα θεωρείται να ξεχωρίζει σημαντικά από τη γαλλική. Άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά της γλώσσας αυτής είναι η διατήρηση του τελικού α, της διφθόγγου au, του αρχκού ca, του -d- και -b-,(από τα λατινικά -t- και -p-) μεταξύ των φωνηέντων. Πολύ διακριτικό επίσης είναι η χρήση του ρήματος anar αντί aller. Πάντως όλες οι υποδιαιρέσεις της είναι γενικά αμοιβαία κατανοητές. Ως πρώτη γλώσσα ομιλείται από δύο περίπου εκατομμύρια ανθρώπους στη Γαλλία, την Ιταλία την Ισπανία και το Μονακό. Εκτιμάται ότι πάνω από 7.000.000 άνθρωποι στη Γαλλία κατανοούν τη γλώσσα. Σημειώνεται ότι τα αρχαιότερα κείμενα στη προβηγκιανή γλώσσα χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα."@el . "Επιστήμη υπολογιστών ονομάζεται η θετική και εφαρμοσμένη επιστήμη η οποία ερευνά τα θεωρητικά θεμέλια των εννοιών της πληροφορίας και του υπολογισμού, καθώς και την τεχνολογική υλοποίηση και εφαρμογή τους σε, συνήθως ηλεκτρονικά και ψηφιακά, αυτοματοποιημένα υπολογιστικά συστήματα. Ο όρος σχετίζεται πολύ στενά με την πληροφορική, ενώ ως διακριτή επιστήμη προέκυψε κατά τη δεκαετία του 1940 χάρη στην εύρεση των μαθηματικών ιδιοτήτων του υπολογισμού και την κατασκευή ηλεκτρονικών υπολογιστικών μηχανών. Η επιστήμη υπολογιστών ερευνά τα θεωρητικά θεμέλια των εννοιών της πληροφορίας και του υπολογισμού, καθώς και την τεχνολογική υλοποίηση και εφαρμογή τους σε αυτοματοποιημένα υπολογιστικά συστήματα. Η επιστήμη υπολογιστών έχει πολλούς κλάδους, κάποιοι εκ των οποίων δίνουν έμφαση στον υπολογισμό συγκεκριμένων αποτελεσμάτων, κάποιοι σχετίζονται με ιδιότητες υπολογιστικών προβλημάτων, ενώ άλλοι επικεντρώνονται στις προκλήσεις που παρουσιάζονται κατά την υλοποίηση υπολογισμών. Για παράδειγμα, η θεωρία γλωσσών προγραμματισμού μελετά προσεγγίσεις για την περιγραφή υπολογισμών, ενώ ο προγραμματισμός υπολογιστών εφαρμόζει συγκεκριμένες γλώσσες προγραμματισμού για να λύσει προκαθορισμένα υπολογιστικά προβλήματα. Ο κλάδος της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή ασχολείται με το ζήτημα της ευχρηστίας και προσβασιμότητας των υπολογιστών, όσον αφορά το ευρύ κοινό. Ο Έντσγκερ Ντάικστρα (Edsger Dijkstra) είπε: Η επιστήμη υπολογιστών έχει τόση σχέση με τους υπολογιστές, όση έχει η αστρονομία με το τηλεσκόπιο. Ο φυσικός Ρίτσαρντ Φάινμαν (Richard Feynman) είπε: Η επιστήμη υπολογιστών δεν είναι τόσο παλιά όσο η φυσική, υστερεί χρονικά μερικούς αιώνες. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχουν λιγότερα στο πιάτο του επιστήμονα των υπολογιστών απ' ότι σε αυτό του φυσικού: μπορεί να είναι νεότερη αλλά είχε μια πολύ πιο έντονη γέννηση! Από ορισμένους έχει υποστηριχθεί ότι η επιστήμη υπολογιστών, με κεντρικό άξονα τις έννοιες της πληροφορίας, του υπολογισμού και του αυτοματισμού, συνθέτει σε ένα διακριτό σύνολο τις μεθοδολογικές παραδόσεις των θετικών επιστημών («μαθηματική» προσέγγιση), των φυσικών επιστημών («εμπειρική» προσέγγιση) και των επιστημών μηχανικών (προσέγγιση «μηχανικού»). Ακόμα έχει διατυπωθεί η άποψη πως η έρευνα για τον φυσικό κόσμο, η οποία κατά παράδοση διακρίνεται μεθοδολογικά σε «θεωρητικές» προσεγγίσεις (κομψές, αφηρημένες, στηριγμένες σε απλουστευτικές υποθέσεις και λογικούς κανόνες) και σε «πειραματικ